Pierwszy post!

Witajcie! Zdecydowałem się poblogować trochę (jeśli w ogóle jest takie słowo w naszym słowniku) co siedzi w mojej głowie, ileż można dusić w sobie tyle spraw? Wolę podzielić się tym co myślę, mam nadzieje, że otrzymam pozytywne odpowiedzi i dowiem się czegoś ciekawego od was!

Święta wielkanocne, święta które powinny być - patrząć przez perspektywę religijności - w naszym kraju najhuczniej obchodzone, ponieważ symbolizują zmartwychwstanie Jezusa. Jak jest na prawdę? Tak jak na Święta Bożego Narodzenia, więc sprzątanie swojego mieszkania (cały dzień!), bieganie po sklepach by stół nie był pusty itd. Nie odkryję ameryki kiedy powiem, że większość ludzi w Polsce nie czuje duchowej potrzeby, by iść do kościoła, pomodlić się, po prostu "poczuć" te święta. Powtórka z rozrywki w postaci pełnych brzuchów, narzekania na politykę przy stole rodzinnym, czasem nawet nie potrzebne sprzeczki - w imię czego? No właśnie. Co o tym sądzicie? Ja już jestem po WIELKIM sprzątaniu i po szaleństwie zakupowym. Zostało tylko wszystko przygotować, a jak u was? Może nawet jeszcze nie zaczęliście?

Pozdrawiam was i życzę Wesołego Jajka (cokolwiek to znaczy)!